Ψηφιακό μητρώο συνεργείων: Ποιος πληρώνει το κόστος;
Κοινοποίησε το
Ψηφιακό μητρώο συνεργείων: Ποιος πληρώνει το κόστος;
Οι επισκευαστές, που προχωρούν σε απεργία διαρκείας, δηλώνουν ότι αδυνατούν να εφαρμόσουν το νέο μέτρο.
Οι επισκευαστές, οι οποίοι προχωρούν σε απεργία διαρκείας, επικαλούνται αδυναμία συμμόρφωσης με τη νέα υποχρέωση για ψηφιακό πελατολόγιο, που τίθεται σε ισχύ από την 1η Ιουλίου 2025. Ωστόσο, το βασικότερο ερώτημα —το «ελέφαντας στο δωμάτιο»— αφορά ποιος τελικά θα επωμιστεί το αυξημένο λειτουργικό κόστος που συνεπάγεται το νέο μέτρο.
Η κινητοποίηση των συνεργείων έρχεται σε μια περίοδο που χιλιάδες οδηγοί προετοιμάζουν τα οχήματά τους για τις καλοκαιρινές διακοπές, συχνά ύστερα από μακρά περίοδο αμέλειας λόγω οικονομικών δυσκολιών. Την ώρα που η ζήτηση για βασικές επισκευές και συντηρήσεις αυξάνεται, πολλά συνεργεία αναγκάζονται να κατεβάσουν ρολά, διαμαρτυρόμενα για την εφαρμογή ενός συστήματος που, όπως υποστηρίζουν, δεν είναι πρακτικά και οικονομικά εφαρμόσιμο χωρίς ουσιαστική υποστήριξη.
Το νέο μέτρο για την εφαρμογή ψηφιακού πελατολογίου αρχίζει να εφαρμόζεται σε μια σειρά από επιχειρηματικές δραστηριότητες όπως συνεργεία, φανοποιεία, πλυντήρια, πάρκινγκ και εταιρείες μίσθωσης οχημάτων — κλάδους στους οποίους εντοπίζεται υψηλή φοροδιαφυγή. Το σύστημα θα είναι υποχρεωτικό για όλες τις επιχειρήσεις ανεξαρτήτως μεγέθους.
Σύμφωνα με στοιχεία των ελεγκτικών αρχών, ο κλάδος της επισκευής οχημάτων έχει καταγράψει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό παραβατικότητας στη χώρα (44%), γεγονός που καθιστά αναγκαία τη λήψη αυστηρότερων μέτρων διαφάνειας και ελέγχου.
Το βασικό πρόβλημα εντοπίζεται στα ανεξάρτητα συνεργεία, τα οποία καλούνται να προσαρμοστούν σε ένα νέο πλαίσιο χωρίς την οργανωτική υποστήριξη που έχουν τα εξουσιοδοτημένα συνεργεία, τα οποία ήδη ακολουθούν συγκεκριμένα πρωτόκολλα παραλαβής και παράδοσης οχημάτων. Το μέτρο προκαλεί έτσι ανησυχίες για αθέμιτο ανταγωνισμό, καθώς δεν λαμβάνει υπόψη τις λειτουργικές διαφορές μεταξύ των δύο τύπων επιχειρήσεων.
Παρόλα αυτά, στην πράξη οι δύο κατηγορίες εξυπηρετούν διαφορετικό πελατολόγιο: μετά τη λήξη της εγγύησης, πολλοί οδηγοί στρέφονται σε ανεξάρτητα συνεργεία, αναζητώντας οικονομικότερες λύσεις για τη συντήρηση των οχημάτων τους — τάση που ενισχύεται ακόμη περισσότερο σε περιόδους οικονομικής πίεσης.
Με τη μέση ηλικία των οχημάτων που κυκλοφορούν στους ελληνικούς δρόμους να φτάνει τα 17 έτη, είναι αναμενόμενο ότι η πλειονότητα των οδηγών έχει εδώ και καιρό απομακρυνθεί από τα εξουσιοδοτημένα συνεργεία, επιλέγοντας τις πιο οικονομικές υπηρεσίες των ανεξάρτητων επισκευαστών.
Όταν ένα τυπικό service στο επίσημο δίκτυο κοστίζει από 250 έως 400 ευρώ, ενώ ο ίδιος έλεγχος μπορεί να γίνει με τα μισά χρήματα αλλού, λίγοι θα μπουν στον κόπο να ρωτήσουν πολλά. Οι περισσότεροι θα πληρώσουν με μετρητά, θα πάρουν το αυτοκίνητο και θα φύγουν — ελπίζοντας ότι δεν θα χρειαστεί να επιστρέψουν σύντομα.
Πέρα όμως από την οικονομική διάσταση, στα μικρά συνεργεία χτίζονται συχνά προσωπικές σχέσεις εμπιστοσύνης ανάμεσα σε μηχανικούς και ιδιοκτήτες — κάτι που υπήρχε ανέκαθεν στον συγκεκριμένο κλάδο.
Και φυσικά δεν λείπει και το νεανικό κοινό: αυτοί που, από πάθος και όχι ανάγκη, περνούν ατελείωτες ώρες στα συνεργεία, φροντίζοντας τα παλιά τους αυτοκίνητα, βελτιώνοντάς τα και ονειρευόμενοι μια μελλοντική αναβάθμιση. Γιατί, ας μην ξεχνάμε, καινούργιο αυτοκίνητο δεν είναι για όλους προσιτό — και κάπως έτσι το παλιό αποκτά δεύτερη ζωή, μέσα από φροντίδα, δεξιότητα και μεράκι.
Ψηφιακό μητρώο συνεργείων: Ποιος πληρώνει το κόστος;
Τι αλλάζει με το ψηφιακό πελατολόγιο στα συνεργεία;
Από την 1η Ιουλίου 2025, τίθεται σε υποχρεωτική εφαρμογή το νέο ψηφιακό σύστημα καταγραφής για τα συνεργεία αυτοκινήτων. Μέσω ειδικής πλατφόρμας, θα πρέπει να δηλώνεται η είσοδος κάθε οχήματος και η εργασία που εκτελείται, ακόμη κι αν πρόκειται για σύντομη ή επιτόπια επισκευή.
Με απλά λόγια, ακόμη κι αν σταματήσετε στο πεζοδρόμιο με αλάρμ γιατί «το αυτοκίνητο κάνει έναν περίεργο θόρυβο» πριν το ταξίδι, ένας υπάλληλος θα πρέπει να δηλώσει άμεσα την είσοδο του οχήματος στην πλατφόρμα.
Αντιδράσεις και κινητοποιήσεις
Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, οι ιδιοκτήτες συνεργείων έχουν ξεκινήσει 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες πανελλαδικά. Υποστηρίζουν πως το νέο μέτρο είναι ανέφικτο για τη συντριπτική πλειονότητα των μικρών και οικογενειακών συνεργείων, τα οποία:
- Δεν διαθέτουν κατάλληλη υποδομή και προσωπικό
- Δεν έχουν την απαραίτητη κατάρτιση
- Δεν έλαβαν επαρκή ενημέρωση ή χρονική μεταβατική περίοδο προσαρμογής
Επιπλέον, διατυπώνουν έντονη ανησυχία για τον κίνδυνο αυθαίρετων προστίμων, καθώς φοβούνται ότι η αυτόματη επεξεργασία των δεδομένων από την ΑΑΔΕ ενδέχεται να οδηγήσει σε παρερμηνείες και υπερβολικές εκτιμήσεις χρεώσεων.
Συμβολικές ενέργειες
Στα Χανιά, οι επισκευαστές προχώρησαν σε συμβολική διαμαρτυρία παραδίδοντας τα κλειδιά των καταστημάτων τους στον Αντιπεριφερειάρχη Πολιτικής Προστασίας Κρήτης, Γιώργο Τσαπάκο, στέλνοντας το σαφές μήνυμα:
«Αφού ξέρετε καλύτερα, δουλέψτε εσείς τα μαγαζιά μας.»
Ψηφιακό μητρώο συνεργείων: Ποιος πληρώνει το κόστος;
Οι πρακτικές δυσκολίες
Ο Μανώλης Κοτσάκης, πρόεδρος του Συνδέσμου Επισκευαστών Χανίων, τόνισε πως η καταγραφή δεν διαρκεί 40 δευτερόλεπτα, όπως υποστηρίζουν οι αρμόδιοι, αλλά μπορεί να φτάσει τα 30 λεπτά, καθώς απαιτεί ακρίβεια και η παραμικρή λάθος καταχώριση δεν διορθώνεται και επιφέρει πρόστιμο.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα:
Αν καθυστερήσει η παράδοση ενός οχήματος λόγω έλλειψης ανταλλακτικών, το σύστημα ΤΝ της ΑΑΔΕ μπορεί να θεωρήσει πως η εργασία ήταν υπερτιμολογημένη, στέλνοντας σήμα για φορολογικό έλεγχο.
«Γίνεσαι μαύρο πανί», όπως σχολιάζει χαρακτηριστικά ο ίδιος.
Ποιος θα βγει κερδισμένος;
Οι αντιδράσεις των επισκευαστών στην υποχρεωτική εφαρμογή του ψηφιακού πελατολογίου ήταν σε μεγάλο βαθμό αναμενόμενες. Παρόμοιες ενστάσεις είχαν εκφραστεί και σε άλλους κλάδους — όπως η εστίαση, με τη διασύνδεση των POS και την ψηφιακή κάρτα εργασίας. Το βασικό ερώτημα, ωστόσο, είναι ποιος τελικά κερδίζει και ποιος επωμίζεται το βάρος.
Από τη μία πλευρά, λίγοι θα διαφωνούσαν με την ανάγκη να μπει μια τάξη στον κλάδο των συνεργείων, ώστε όλοι ανεξαιρέτως να τηρούν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις. Η άνιση μεταχείριση επιτρέπει φαινόμενα αθέμιτου ανταγωνισμού, όχι μόνο σε βάρος των εξουσιοδοτημένων συνεργείων, αλλά και άλλων μικρών επαγγελματιών που επιλέγουν να λειτουργούν με ασφαλισμένο προσωπικό, οργανωμένες εγκαταστάσεις και φορολογική συνέπεια.
Από την άλλη πλευρά, το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθήνας επισημαίνει ότι το μέτρο ευνοεί τις επιχειρήσεις που διαθέτουν ήδη οργανωμένες λογιστικές και ψηφιακές υποδομές, σε βάρος των μικρών συνεργείων, που συχνά λειτουργούν με περιορισμένους πόρους και ανθρώπινο δυναμικό — και τα οποία, κατά κοινή ομολογία, αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του κλάδου.
Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι μόνο η πάταξη της παραβατικότητας, αλλά και η ισόρροπη προσαρμογή, ώστε κανένας επαγγελματίας να μη μείνει εκτός αγοράς λόγω έλλειψης υποστήριξης, ενημέρωσης ή πρόσβασης στην τεχνολογία.
Αβέβαιο το μέλλον για τα ανεξάρτητα συνεργεία
Καθώς η τεχνολογία στα αυτοκίνητα εξελίσσεται ραγδαία, το μέλλον των μικρών, ανεξάρτητων συνεργείων γίνεται ολοένα και πιο αβέβαιο. Οι παραδοσιακές εργασίες στα μηχανικά μέρη σταδιακά μειώνονται, ενώ αυξάνεται η ανάγκη για διάγνωση, προγραμματισμό και ενημέρωση λογισμικού. Το παλιό μοντέλο «βάζω ένα διαγνωστικό OBD-II και βρίσκω το πρόβλημα» δεν αρκεί πια.
Κλειδωμένα συστήματα & πρόσβαση με κόστος
Πολλοί κατασκευαστές χρησιμοποιούν πλέον κλειδωμένα πρωτόκολλα διάγνωσης, που απαιτούν εξουσιοδοτημένη πρόσβαση. Αν και η Ε.Ε. υποστηρίζει το δικαίωμα των επισκευαστών στην πρόσβαση σε δεδομένα συντήρησης (Κανονισμός 2018/858), στην πράξη οι κατασκευαστές συχνά καθιστούν δύσκολη και δαπανηρή την πρόσβαση.
Οι ανεξάρτητοι επισκευαστές καλούνται να πληρώνουν:
- συνδρομές ανά μάρκα
- εκπαιδεύσεις σε κλειστά περιβάλλοντα
- ειδικό εξοπλισμό και λογισμικό
Αυτό αυξάνει κατακόρυφα το κόστος λειτουργίας, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται η επιβίωση μικρών συνεργείων.
Ψηφιακό μητρώο συνεργείων: Ποιος πληρώνει το κόστος;
OTA ενημερώσεις και cloud συντήρηση
Μια ακόμη τεχνολογική πρόκληση είναι οι Over-the-air (OTA) ενημερώσεις, δηλαδή η απομακρυσμένη αναβάθμιση λογισμικού μέσω cloud, καθώς και η συντήρηση μέσω online πλατφορμών. Οι λειτουργίες αυτές δεν είναι προσβάσιμες από τρίτους, αφού πολλοί κατασκευαστές (επικαλούμενοι και λόγους ασφαλείας) κινούνται προς ένα κλειστό ψηφιακό οικοσύστημα, παρόμοιο με αυτό της Apple και των iPhone.
Η νέα εποχή των ηλεκτρικών
Η μετάβαση στα ηλεκτρικά οχήματα κάνει την κατάσταση ακόμη πιο περίπλοκη:
- Απαιτείται ειδικός εξοπλισμός για την απομόνωση κυκλωμάτων υψηλής τάσης
- Χρειάζεται προηγμένη κατάρτιση τεχνικών
- Η πρόσβαση στο διαχειριστικό των μπαταριών είναι εφικτή μόνο μέσω εργοστασιακής υποστήριξης
Γι’ αυτό και στα εξουσιοδοτημένα συνεργεία, το κόστος εργατοώρας για ηλεκτρικά οχήματα είναι σχεδόν διπλάσιο. Παράλληλα, επεμβάσεις όπως η αντικατάσταση κυψελών σε μπαταρία είναι συχνά αδύνατες για ανεξάρτητα συνεργεία, καθιστώντας τον ανταγωνισμό ιδιαίτερα άνισο.
Η τεχνολογική εξέλιξη είναι αναπόφευκτη, αλλά η έλλειψη ισότιμης πρόσβασης στη γνώση και στα εργαλεία απειλεί να αποκλείσει τους μικρούς επαγγελματίες, εκείνους δηλαδή που συντηρούν καθημερινά τον γερασμένο στόλο της χώρας. Το στοίχημα για το μέλλον είναι πώς θα διατηρηθεί η τεχνική ανεξαρτησία και η πολυφωνία στον κλάδο, μέσα σε ένα συνεχώς ψηφιοποιούμενο και ελεγχόμενο περιβάλλον.
Ψηφιακό μητρώο συνεργείων: Ποιος πληρώνει το κόστος;
Και ο σίγουρα χαμένος…
Πριν από χρόνια, ένας Έλληνας τουρίστας πρότεινε σε Γερμανό καταστηματάρχη να «μην κοπεί απόδειξη» και να μοιραστούν τον ΦΠΑ. Η απάντηση του Γερμανού ήταν αποστομωτική:
«Και το κράτος, τι θα αποκομίσει, κύριε;»
Μια φράση που αποτυπώνει με ακρίβεια τη διαφορά αντίληψης: ο Γερμανός φορολογούμενος είναι πεπεισμένος πως οι φόροι επιστρέφουν σε εκείνον.
Αντίθετα, στην ελληνική πραγματικότητα, επικρατεί η πεποίθηση πως τα φορολογικά βάρη σπανίως μεταφράζονται σε καλύτερες υπηρεσίες, δικαιοσύνη ή ελαφρύνσεις, ειδικά για τη μεσαία τάξη, η οποία νιώθει συνεχώς ότι σηκώνει περισσότερα, χωρίς να παίρνει τίποτα πίσω.
Η υποχρεωτική εφαρμογή του ψηφιακού πελατολογίου στα συνεργεία, παρότι θεσμικά σωστή, απειλεί να μεταφέρει το κόστος στον καταναλωτή. Οι επισκευαστές το έχουν ήδη προαναγγείλει: η αύξηση του λειτουργικού κόστους θα μετακυλιστεί στη συντήρηση του οχήματος.
Και όλα αυτά, ενώ —σύμφωνα με τα στατιστικά των ΚΤΕΟ— το 40% των οχημάτων που περνούν από έλεγχο είναι ελλιπώς συντηρημένα, λόγω του υψηλού κόστους και της οικονομικής πίεσης. Η επιβάρυνση αυτή ενδέχεται να εντείνει περαιτέρω το φαινόμενο της κακής συντήρησης, με άμεσες επιπτώσεις στην ασφάλεια.
Το παράδοξο είναι ότι, παρότι το μέτρο έχει θετική κατεύθυνση, κινδυνεύει να επιβεβαιώσει άλλη μία πικρή ελληνική αλήθεια:
Η εγχείρηση πέτυχε, αλλά ο ασθενής απεβίωσε.
Αν δεν υπάρξει ρεαλιστική προσαρμογή, τεχνική υποστήριξη και μέριμνα για τις ευάλωτες επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά, ο τελικός χαμένος δεν θα είναι ούτε το κράτος, ούτε τα συνεργεία, αλλά ο καθημερινός πολίτης.
📌Πηγή
Δείτε Περισσότερα:
📌ΔΥΠΑ