Αποζημίωση από το Δημόσιο για σοβαρό τραυματισμό: Τι ξεκαθαρίζει η απόφαση του ΣτΕ για τη σύνταξη αναπηρίας, την περίθαλψη και την ηθική βλάβη.
Αποζημίωση από το Δημόσιο: Τι ισχύει για τραυματισμούς
Η απόφαση 1030/2026 του Α΄ Τμήματος του ΣτΕ αποσαφηνίζει τη διάκριση ανάμεσα στην αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας και τη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.
Σημαντικές διευκρινίσεις για τις αποζημιώσεις που μπορούν να διεκδικήσουν πολίτες σε περίπτωση σοβαρού τραυματισμού, όταν προκύπτει ευθύνη του Δημοσίου, δίνει απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Η απόφαση 1030/2026 του Α΄ Τμήματος του ΣτΕ ξεκαθαρίζει ότι διαφορετικό ζήτημα αποτελεί η κάλυψη οικονομικών αναγκών, όπως η περίθαλψη ή η σύνταξη αναπηρίας, και διαφορετικό η χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που έχει υποστεί ο παθών.
Πότε προκύπτει ευθύνη του Δημοσίου
Η ευθύνη του Δημοσίου μπορεί να θεμελιωθεί σε περίπτωση παράνομης πράξης ή παράλειψης των οργάνων του κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.
Ωστόσο, η ύπαρξη ενός σοβαρού τραυματισμού δεν αρκεί από μόνη της. Θα πρέπει να αποδεικνύεται η απαιτούμενη αιτιώδης σύνδεση ανάμεσα στην πράξη ή παράλειψη του κρατικού οργάνου και στη ζημία που υπέστη ο πολίτης.
Ανάλογα με την υπόθεση, μπορεί να προκύπτουν διαφορετικές αξιώσεις, όπως η αποκατάσταση οικονομικής ζημίας, η κάλυψη συγκεκριμένων δαπανών ή η απώλεια εισοδήματος, αλλά και η χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.
Τι ισχύει για σύνταξη αναπηρίας και περίθαλψη
Το ΣτΕ ξεκαθαρίζει ότι η λήψη σύνταξης αναπηρίας δεν σημαίνει ότι έχει καλυφθεί και η ηθική βλάβη που προκλήθηκε από τον τραυματισμό.
Η σύνταξη αναπηρίας έχει σκοπό να καλύπτει ανάγκες διαβίωσης που συνδέονται με την αναπηρία, ενώ η χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης αφορά τον σωματικό και ψυχικό αντίκτυπο που υπέστη ο πολίτης.
Αντίστοιχα, η δωρεάν νοσηλεία ή η κάλυψη των εξόδων περίθαλψης από το Δημόσιο δεν αποτελεί από μόνη της λόγο για τη μείωση της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης.
Δεν υπάρχει προκαθορισμένο ποσό
Η απόφαση δεν καθορίζει συγκεκριμένο ποσό αποζημίωσης για κάθε τραυματισμό ή ποσοστό αναπηρίας. Το ύψος της χρηματικής ικανοποίησης κρίνεται ξεχωριστά σε κάθε υπόθεση.
Μεταξύ των στοιχείων που μπορούν να ληφθούν υπόψη είναι η σοβαρότητα και η μονιμότητα της βλάβης, οι συνέπειες στην καθημερινή ζωή του παθόντος, οι συνθήκες του περιστατικού και τυχόν συντρέχον πταίσμα.
Το βασικό κριτήριο είναι ο σκοπός κάθε παροχής. Ποσά που έχουν καταβληθεί για την ίδια ακριβώς αιτία μπορεί να συνεκτιμηθούν, ενώ παροχές όπως η σύνταξη αναπηρίας ή η κάλυψη της νοσηλείας, που εξυπηρετούν διαφορετικό σκοπό, δεν συνεπάγονται αυτομάτως μείωση της χρηματικής ικανοποίησης για ηθική βλάβη.
